Bir kimse, zekâtını gerçekten muhtaç olduğuna inanarak birine verdikten sonra, sonradan o kişinin zengin olduğu ortaya çıkarsa, verilen zekât geçerli olur.
Çünkü burada niyet doğru, bilgi eksikliği ise kasıtsızdır.
Zekâtın geçerliliği, verilirkenki niyet ve kanaate bağlıdır.
Yani veren kişi, zekâtı verirken karşısındakini muhtaç sanıyorsa, sonradan zengin olduğu anlaşılmış olsa bile zekât borcu düşer, yeniden vermesi gerekmez.
Ancak kişi, baştan zengin olduğunu bildiği halde zekâtı bilerek verirse, bu durumda zekât geçerli olmaz ve yeniden vermesi gerekir.