Zekât ve fitre, Kur’an-ı Kerim’de (Tevbe Suresi, 60. Ayet) belirtilen sekiz sınıf insana verilebilir. Bunlar:
Fakirler: Temel ihtiyaçlarını karşılayamayan kişiler.
Miskinler: Hiçbir geliri olmayan, muhtaç durumda olanlar.
Zekât toplayan görevliler: Zekât hizmetinde çalışan kişiler.
Kalpleri İslâm’a ısındırılmak istenenler: Yeni Müslüman olmuş veya İslam’a yakınlaştırılmak istenen kimseler.
Esirler: Hürriyetine kavuşması için yardıma ihtiyaç duyanlar.
Borçlular: Helal bir amaçla borçlanmış ve ödemekte zorlanan kişiler.
Allah yolunda olanlar: Dini tebliğ, eğitim, insani yardım gibi hizmetlerde bulunan kimseler.
Yolda kalmışlar (garipler): Yolculuk esnasında parasız kalmış, memleketine dönemeyen kimseler.
Zekât ve fitre, bu grupların dışındaki kimselere verilmez.
Anne, baba, eş ve çocuklara zekât verilmesi caiz değildir; ancak diğer akrabalardan muhtaç olanlara verilmesi sevap bakımından daha faziletli kabul edilir.