Zekât, belirli ihtiyaç sahiplerine verilmesi gereken bir ibadettir; bu nedenle bazı kimselere zekât verilmez.

1. Anne, baba, dede, nine – kişinin bakmakla yükümlü olduğu üst soyu.

2. Oğul, kız, torun – kişinin alt soyu.

3. Eş (karı-koca) – birbirlerine zekât veremezler.

4. Zenginler – temel ihtiyaçlarının üzerinde mala sahip olan kimseler.

5. Gayrimüslimler – zekât yalnızca Müslümanlara verilir.

6. Zekât toplayan kişiye karşılık olarak görev yapanlar (ücretli memur değilse) – kendi hakkı yoktur.

7. Köle veya tamamen başkasının himayesinde olanlar – mal sahibi olmadıkları için.

Ancak muhtaç durumda olan kardeş, amca, hala, teyze, yeğen gibi akrabalara zekât verilmesi hem caiz hem de daha faziletli kabul edilir.