Bir kimse, ev, ev eşyası, araç, eğitim veya sağlık gibi zaruri ihtiyaçları için para biriktiriyorsa; bu paraya henüz o ihtiyaç gerçekleşmeden önce zekât düşmez.
Çünkü bu para, kişinin günlük yaşamını sürdürmek için gerekli bir ihtiyaca yöneliktir ve artıcı (nemalanan) mal sayılmaz.
Ancak bu para, uzun süre bekletiliyor ve fiilen kullanılmadan elde tutuluyorsa — yani yatırım gibi bir nitelik kazanıyorsa — o zaman nisap miktarına ulaştığında ve üzerinden bir hicrî yıl geçtiğinde zekâta tabi olur.